Cultureel Cafxe9

Vanaf oktober wordt er een nieuw Cultureel Cafxe9 geopend en wel:

*het Cultinair Cafxe9 Strijen*

Een combinatie van cultureel en culinair proeven van de facetten van dichters en muzikale acts.

Dit allereerste Cultureel Cafxe9 van de Hoeksche Waard gaat 4 oktober van start en zal iedere 1e zondag van de maand plaatsvinden.

Er is een podium voor 5 a 6 dichters die ieder een kwartier hun ding mogen doen, en een muzikale act van 2x 20min tot een half uur.

Iedereen die interesse heeft om uit eigen werk voor te dragen of een aardig stukje muziek beheerst is van harte welkom!

Optredenen krijgen een reiskostenvergoeding, een goede maaltijd en 3 consumpties, toegang is gratis!

Meer info en aanmelden medio juli/augustus

Is er nog iemand die met afgeknapt
touwmuziek, bladstandaard en roddeltekst
hardop staand door glasranden en rafelzomen
zonder weerwoord of tegenzin

optioneel nog enig punten zuigend
aan woordenmoord en met langgerekte nek
knekelbenen kan strekken

langzaam afbladderend in seizoensgebonden
kruidenthee, handenklampend en tenenzwetend
mag spreken van dwaallichten aan hooivorken

wollen koffers met geraspt leer
gazongraaiers en stadsneuzelaars,
potten vol kruidnagelen

en dan nog durven beweren
dat de slootkant altijd groener is

Eenmaal geborgen weet ik
hoe je ruikt

Hoe je smeekt naar ademloos
gedrag en eenmaal verbonden
precies passend in de schaduw
van mijn gezicht

we zijn stil, raken verwacht en
hoopvol gelegen
noemen rood de kleur van lief

dat je huid nog spiegelt aan het
einde van een gebed
alsof sterven het beste is
dat je ooit overkwam

Het is niet dat jij de dagen dooft
de muze in haar laatste belofte voorziet
een roze tepel nieuw leven inblaast

dat je klem tussen alles en Godverlaten
lippen zuigt, je ogen naakt
en waanzinnig blasxe9

dat ik meer dan alleen maar kut
in poxebzie verpak, of Franse chansons
drink uit een oud glas

het is niet wat jij belichaamt
in al je pedante vruchtbaarheid

er is iets van alleenrecht
en een beetje meer

Het is begonnen
-denkt hij-
bij de eerste moedermelk

die zoete druppels volmaakt
van net voorbij
haar verrimpelde okselhuid

alsof het nu
zoveel dichterbij, haar witte vlees
-eens bloedmooi gelegen-
uitgeteerd in valse vellen
een laatste stuiptrekking registreert

wat rest
zijn vlokjes geschept papier
met een rauwe rand

In dit huis van ogen
en teveel gezien
schraap ik waanzin
van het vergeelde behang

rook nog eenmaal
een sigaret, het lijkt
altijd weer later

ik droom van duiven in
een witte tuin, vooral veel wit
van avonden zonder applaus, jouw jas
aan een lege haak

waar dit huis van barrevoets
het laminaat, vlokkig stof
registreert hoe fragiel
en ooit gespleten
de laatste bewoner was

Het zijn vele manieren
links bestek
rechts de vrouw

links en rechts een ontblote borst

in het midden
een ruiker geverfde schaamhaartjes
bijna vegetarisch rosxe9

haar amuse geknot op een zilver lepeltje
de bolle kant opwaarts
haar vingerkommetje naast bleekbeige damast

boulimia dijen
-toegevouwen-
gaan van hand tot hand

eerbare brokken zonder vel, graat of mager

het is een tafel van vele manieren
links de man
rechts een echtgenoot

in het midden klinisch hersengekloot

Leg je hart aan haar
weke wieken
pedant en schijnbaar vleugeldood

knabbel truffeloortjes en drink
haar bruisende lach
tot ze zwijgt
haar lippen el dente zuigt

het is haar geur, haar cadeau
een nacht van smetteloos

je knielt
dankt God en zichtbaar rosxe9
bloost haar naam
tussen het slikken door

Het zou begonnen zijn
-zegt hij-
bij de eerste moedermelk

die zoete druppels volmaakt
van net voorbij
haar verrimpelde okselhuid

alsof het nu
zoveel dichterbij, haar witte vlees
-eens bloedmooi gelegen-
uitgeteerd in valse vellen
een laatste stuiptrekking registreert

wat rest
zijn vlokjes geschept papier
met een rauwe rand